Se non tivese as probas faría como algúns, ti entre eles, coidaríame de facer certo tipo de acusacións

Dado o tempo transcorrido igual esqueciches en que entrada fixeches este comentario, polo que vou darche as facilidades que non tiven eu no seu día e aclararche algunhas cousas agardando resposta á pregunta que che deixo contra o final  eu xa sei, e ti seguro que tamén, ao igual que o resto dos veciños.

Disme que a acusación que fago, é moi grave, pois non debeu ser tanto cando dado que non a fixen anonimamente os que a cometeron calaron todo este tempo, molestándoche solo a ti, ou é que andabas polo medio? esta é a diferenza entre quen da a cara e quen o fai anonimamente: Cando os prexuízos están no berce e na ignorancia

Neste caso coideime moito en non expor os documentos que obran agora no meu poder, documentos aos que non tiven acceso no seu día. Outros acusaron aos seus antecesores de haber recibido do antigo Banco Bilbao a documentación na que probaban que no seu día roubaran á comunidade 35 millóns de pts.

Documentación que non deixaron no arquivo da Comunidade a pesar de cobrar pola demanda sen haber sentencia que probase ese suposto roubo ou apropiación indebida, sobre 700.700 pts. con xustificantes máis falsos que Xudas. Só a xustiza pode determinar se houbo apropiación indebida ou non. Bota unha ollada ao que dixen eu: porque no seu día un banco a outros «fíxolles as contas por Muros». Dito moi usado polos mariñeiros desta banda da ría.

Un apunte que igual non descoñeces, na acta do 21 de maio de 1994, esa xente fixo constar que 3 comuneiros chamámoslles ladróns, e a bo seguro que foron con ela ao seu avogado que pagamos todos, incluso as súas dietas por saídas, mais debeunos asesorar que fixesen un novo documento da leira que estaba doada a nome de 6, despois de haber pagado por 851.000 pts., mentres todos miraches para outro lado tiven que recuperala para todos cos meus cartos unha vez que saíron da directiva para impedirlles que novamente se defendesen contra min cos cartos de todos, incluídos os meus. Por certo, sabes que non fun o único que demandou a uns directivos, se non que os últimos foron, aínda que se aproveitasen de eles os que teñen os panteóns centrais así como os pegados á horta do cura, que por certo perderon?, mais o mal xa estaba feito.

No tocante ao recollido nesa acta seguramente asesorados polo avogado o día 8 de xuño a doadora veuse na obriga de facer un novo documento tan curioso que o pagamos todos. Iso si que foiche ben raro, porque na miña defensa da comunidade eu non tiven esa oportunidade. Como che queda o corpo? Aínda que podes dicir, cousa que non vas dicir aínda que sexa como anonimamente que todo é unha trouleada miña, porque estou ben seguro que sabes máis do que penso.

No tocante á pregunta confírmalle á xente que segue o blog: como son as portas dos servizos do cemiterio e as fiestras dos reservados dos WC, igual aí tes a resposta de porque se fixo o reparto de .«prisa y corriendo» cando en realidade habían aprobado facer un panteón para cada comuneiro, esa foi a causa para facernos perder ese capital por cancelar a conta na que estaban os cartos a prazo fixo. Cando se retiran os fondos antes de tempo é o que pasa...por iso os bancos nunca perden e por se a caso aí está o Supremo para salvalos!!!

O problema estaba en que non había espazo suficiente para tantos panteóns de aí que coa esmola das 230.000 pts., calaron tódalas bocas. Non hai moito un comuneiro queixábase de que el non o tiña querendo reclamarllo agora á comunidade. «Sic».

Se pinchalas etiquetas terás máis ampla información do que levo escrito neste blog referente a estes temas.

Tíñaas todas: manipulador trapalleiro e mentireiro!

O pasado mes de maios saíron á luz pública unhas denuncias da Unidad Central Operativa (U.C.O.) que vinculan a políticos do PP con amaños de contratos, estando en voga o efectuado contra a presidenta da Comunidade de Madrid: A UCO pide investigar a Cristina Cifuentes por prevaricación e suborno

O Instituto Armado e o xuíz Eloy Velasco investigan á actual presidenta da Comunidade de Madrid, Cristina Cifuentes, por suposta incompatibilidade na adxudicación do contrato da cafetería da Asemblea de Madrid.

Hai uns meses coincidín na carpa do posto de polbo á feira sita en San Lázaro co veciño Humberto, un dos comuneiros que o expresidente cita sibilinamente na acta que adxunto, como construtor e non como comuneiro que era (co fin de restarlle valor ás súas intervencións). Acta redactada incomprensiblemente por el, demos en falar do acontecido aquel 13 de maio de 2007, argumentándome que se ese día os comuneiros "apertasen" un pouco ao expresidente, exvicepresidente e extesoureiro veríanse obrigados a dimitir, polo que podería seguir eu de secretario. O que non sabía nin el nin eu, nin tódolos presentes era que xa tiñan amañado o contrato do local a pesar de que tal é como consta en actas anteriores expuxen publicamente as miñas dúbidas de non efectuarse unha nova poxa ao varialo proxecto na súa integridade.

As miña sospeitas fóronme confirmadas a través dun correo electrónico dirixido á ORGACCMM, mais o expresidente, primeiro ante os vogais e logo ante os comuneiros restoulle validez (curiosamente agora ocupa un "carguiño" na citada organización), conseguindo que algunhas comuneiras me acusasen de paralizar xa no ano 1994 a construción do local por estar en contra daquela Xunta Reitora (PP)e que agora tamén estaba en contra dos meus a pesar de militar no mesmo partido (BNG). Esa é clase de xente que non sabe distinguir a política dun dereito e da que tanto se aproveitan os políticos, sobre todo cando tocan o poder.

Este tipo de barullos foron aproveitados por esa xente para poñer aos comuneiros na miña contra valéndose da incomprensión dos dereitos que como comuneiros asísteos a reclamar información e documentos, que, no meu caso e no de outros por unha simple acta cobróusenos 5.000 Ptas.

Até onde chegan os meus coñecementos para ter dereito a unha subvención hai que solicitala antes de pórse mans á obra, neste caso á vista da foto que achego na cabeceira parece que se fixo todo do revés. Sería porque había presa de cara ás eleccións municipais que se botaban enriba ese ano?

Copia engadida ás 18:29

No ano 1994, a Xunta Reitora que "manexaba" por aquel entón a Comunidade, si que solicitara unha á Deputación, mais nunca fixeron o intento de comezar porque antes preferiron repartir os máis e 50 millóns e ao quedar sen cartos non puideron facer nada esa é a verdade e non que eu paralizara nada, porque non son xuíz nin político e aínda que o expresidente non o reflectise na acta, ese día volvéuseme a botar a culpa de todo. ¿Como se pode acusarme de paralizar algo que nin aquela xente, nin os que nos precederon comezaran?

Nove anos despois a verdade de porque estorbaba!!!

En primeiro termo a única acta existente dunha poxa de obras efectuada na comunidade. A primeira que houbo en teoría foi a do cemiterio e non só non se levantou nada, se non que non aparecen os presupostos presentados, en teoría dous.

Sen embargo aí recollese o que aconteceu xunto cos presupostos presentados ese día. Unha semana despois os contratistas requiridos presentaron o resto da documentación e se non hai acta, foi porque ese día xunto co vicepresidente tivemos que ir a Santiago recollelo coche e demorarannos máis do agardado.

Cando un é transparente usa tódalas formas, e iso foi o que fixen eu, mais outros tiveron máis éxito enganando á xente. Documentación da única poxa legal que houbo do local.

O titular da entrada é moi clarificador, porque en abril de 2007 sendo aínda o secretario non tiven constancia de eses dou documentos, de aí que non apareza a miña sinatura, e si a do "representante", cando segundo os Estatutos as certificacións deben ser asinadas polo secretario co visto e prace do presidente. Na acta de non inicio é significativo que alguén escribise a bolígrafo: está iniciado o desmonte para inicio da obra.

Coas presas que tiña o expresidente por verse libre de min, sabendo que non encontrou ninguén con suficiente bemois «verbas súas», para ocupalo meu cargo non lle importou incorrer noutra ilegalidade máis como foi autoproclamarse secretario, de aí que fose el o que levantase a acta, e tan seguro estaba que os comuneiros e comuneiras comían da súa man e que o malo da película era o "Martelo" que até non só nos mentiu a todos na Asemblea, se non que o plasmou nela. E aquel día resultoulle.

Agora botarlle unha ollada ao recollido na acta, disimulando as queixas argumentadas de 2 comuneiros aducindo que eran construtores e polo tanto interesados, cando sabía que solo unse presentara á primeira poxa, día da Asemblea e que día os 3 directivos e o construtor asinaron o contrato do local. Documento do que teño constancia NOVE anos despois. Ei carballeira, cada pobo ten o goberno que se merece!!!

Outros tipos de acoso

As actitudes do acoso son: palabras, miradas, insinuacións, mentiras, difamacións, ameazas, etc.

O acosador tenta impor a súa vontade, de forma continuada, progresiva e tamén desde unha situación de autoridade.

Onte foi o día do acoso escolar mais hai eses outros tipos de acoso, e no seo da Comunidade de Montes xente que xa non está entre nós, un veciño e máis eu sufrímolos non só por xente que no seu día estivo ao fronte da comunidade, se non por moitos comuneiros e comuneiras que lles dicían a todo Amén.

A min uns e outros atacáronme, primeiro en 2 lexislaturas por militar no BNG, por xente que militaba ou era afín ao PP, sen que pola miña parte tivese o apoio de ningún dos ex-compañeiros. «Houbo unha terceira na que esa mesma xente co visto e prace de quen non se quixo mollar» sabotaron unhas eleccións ás que me presentaba para ocupar unha dimisión cando o presidente era o finado de tio José do Patrón.

Nesa ocasión non puido ser, mais para a miña desgraza en maio de 2005, máis pola perda de confianza dos ex-directivos que perderon as eleccións, si que obtiven o beneplácito da asemblea, para ser o secretario.

Ratifico o da desgraza, porque non esperaba os desplantes do ex-compañeiro de partido e ex-presidente que valéndose do apoio dos restantes ex-directivos e ex-vogais «púxose a facer cousas polas bravas» coa miña oposición, sempre baseadas na Lei de Montes e nos Estatutos da Comunidade e non por capricho meu, como me acusaban.

O primeiro acoso sufrino nos anos 90, xunto cun grupo crítico que formamos 3 comuneiros, onde se nos culpou da redución da ampliación do cemiterio, cando o primeiro que dixo que alí non collían os panteóns que se pretendían facer fora o aparellador municipal. Afirmo isto con rotundidade en base ao resumo desta acta que ninguén tivo interese en comprobar. Mellor era culpar a 3 cabezas de turco.

Extracto da acta do 7 de marzo de 1993: En éste mismo punto entra también el tema del cementerio. Donde el Sr. presidente presenta un plano y proyecto del cementerio de como quedarían tales obras una vez hechas en caso de que los comuneros presentes las aprobaran. Después de tener los esquemas de las obras puestas en el encerado, el Sr. presidente pide al aparejador del Ayuntamiento de Porto do Son, si hacía el favor de explicarle a los comuneros presentes de como quedarían tales obras una vez terminadas y al mismo tiempo pide que le explique qué capacidad tendrían.

En estos momentos interviene el Sr. aparejador explicando cómo quedarían las obras y que capacidad tendrían las mismas. Los comuneros dicen que quieren un panteón para cada comunero, pero el aparejador dice que la capacidad que tiene el terreno que solo se pueden hacer ciento cinco y con reforma que lo máximo que se podían hacer que eran veinte más, que sumarían un total de ciento veinticinco.

Después de que los comuneros escucharan todas estas palabras del aparejador dicen: que no lo aprueban por no tener capacidad suficiente para toda la parroquia ya que, como mínimo de capacidad necesaria tenía que ser de trescientos panteones. En estos momentos queda desaprobado por todos los presentes.

Coido que queda ben claro que fomos tódolos presentes (65 moitos dos cales aínda están entre nós).

Extracto da acta do 19 de abril de 1994: sen quórum tratouse o mesmo tema: Segundo punto del orden del día. Donde se trata de presentar unos terrenos para cementerio y votación de los mismos.

Los terrenos que se presentan son los siguientes: Monte de Criñón, Monte do Costado, y en estos momentos Humberto Piñeiro Romero vocal y comunero y al mismo tiempo contratista de profesión, presenta un plano donde dice que en el mismo cementerio que tenemos con panteones que se pueden construir 239, que sumados a los que actualmente se encuentran construidos, sumarian un total de 303 y con posibilidades de construir 35 más. Después de todos cuantos estaban presentes escuchar todo esto que se acaba de explicar dice el presidente: ahora deben ser los comuneros quien deben de decidir y dice: se somete a votación para que quede bien claro donde se debe hacer el cementerio. Los votos de los presentes todos fueron para hacer a continuación de los que hay hechos. El Sr. presidente vuelve a preguntar si están de acuerdo todos y dicen todos que si y al mismo tiempo queda aprobado por todos los presentes de hacer todas cuantas obras pertenezcan a la urbanización del cementerio.

Quen queira saber quen presentou ese plano rectificado, que pida copia da citada acta. Engadir que nesta asemblea non houbo quórum xa que só estabamos presentes 55 asistentes. Agora botade contas.

Nesta mesma acta pódese ler: Quinto ruegos y preguntas: En este punto se dirigen al Sr. presidente dos de los vocales de esta comunidad José Pouso Saavedra y Humberto Piñeiro Romero, pidiéndole al Sr. presidente que en la próxima asamblea general, que conste en el orden del día la propuesta de terrenos para la construcción de un local parroquial.

Se sinalo este tema é porque as acusacións non pararon aí, se non que proseguiron coa construción do local. Aquí a acusación foi máis embocada contra  min acusándome de paralizala súa construción cando ningunha xunta reitora tentou poñela primeira pedra, e o máximo que fixeron algún foi gastalos cartos no cartel no que agora apenas se visualiza o plano.

Cando fun «invitado o 13 de maio de 2007 a abandonala secretaría polo ex-presidente e ex-compañeiro no BNG foi por culpa de querer pararlle os pes» por negarse a acatalos estatutos e adxudicar directamente o segundo proxecto do local que nada tiña que ver co aprobado con anterioridade «con tódalas da lei». Debo engadir que para facer iso contou coa maioría da ex-xunta reitora. Polo tanto cada un é recen das súas accións as miñas foron ben claras.

A miña posición ese día non foi ben entendida por moitos e especialmente por unha comuneira «dona dun deses  vogais» que me acusou directamente dicindo: «Este non só lle paralizou a outros a construción do local se non que quérello paralizar a estes».

Pois ben «ese día o ex-presidente non só se librou de min, se non que lle faltou ao respecto a tódolos presentes e incluso lles mentiu a sabendas, algo que salvo @s vogais, sabían o resto de ex-directivos e ningún dos dous ousou desmentilo. Hai un documento que corrobora todo isto, así como unha certificación que aínda sendo eu o secretario asinou alguén por min, sen que eu até hoxe tivese coñecemento.

Cando os prexuízos están no berce e na ignorancia

Igual as novas xeracións non entendan isto, mais os da miña idade e sobre todo os maiores, sabemos que houbo tempos nos que segundo a "liñaxe" das familias, unhas eran máis apreciadas que outras, como se estivésemos na Idade Media.

Isto vivino na miña, cando era un rapaz e escoitaba como algunha xente cando falaban do finado de meu avó de Resúa referíanse a el despoticamente. Claro que daquela esa xente non me coñecía se non cortaríanse un pouco. Hoxe pásame a min con algúns pequenos que non sei de quen son fillos, salvo se os vexo cos avós.

Quizais por iso e por militar no BNG foi polo que tiven "mala prensa" no seo da Comunidade cando, como fixeron outros, quixen abrirlles os ollos á xente para non tropezarnos coa mesma pedra, e nin eu nin outros o logramos.

Xa desde dentro, por aquilo de que ninguén é profeta na súa terra e polo "pedigree" do ex-presidente, non contei co respaldo dos ex-compañeiros cos que comecei esa nova aventura, tendo que "repregar velas" por querer facelas cousas ben.

Nove anos despois o tempo veume dar a razón, mais pola súa incompetencia e deixa facer, polo camiño perdemos máis de 2 millóns de Ptas, porque no seu día un banco a outros "fíxolles as contas por Muros", e agora xa non lle hai que facer.

Acta da Asemblea celebrada o 16 de decembro de 2007. Aínda que por riba poña "extraordinaria" en realidade tiña que ser Ordinaria ao non celebrarse no seu día e non se celebrar ningunha polo medio entre a miña dimisión e esta na que, en teoría, era para cubrilo baleiro que deixei.

Tomade boa nota da certificación emitida e do reflectido en ambas actas, seguro que vos resultará doado comprobar como neste caso se falseou a realidade.

Este é un dos moitos exemplos polo que non puiden aguantar máis. Xamais me presentei a secretario coa idea de "manipulalas" actas como antes fixeran outros contra min, faltarlle á xente ou mandar á Xunta certificacións falsas.

Tiña entendido que a Consellería do Medio Rural e Mar, non se metía nos problemas internos das Comunidades

Se o que reflicte esta noticia é verdade, a mesma Consellería debería explicar como lle meteron varios goles na nosa Comunidade. O primeiro foi dar por válida esta Asemblea, xa que non houbo quórum, e iso tiñan que sabelo, salvo que non lles interesase comprobalo censo por causas que se me escapan.

O segundo porque desde o Distrito, entendo que con fondos públicos déuselle material (barras de ferro a malla), a un grupo de gandeiros para facer un novo peche, que non foi aprobado pola Asemblea Xeral, e isto sabíano porque non lles puideron entregar ningún tipo de certificación, amosando que se cumpriran tódolos requisitos legais e estatutarios.

E o terceiro porque o ano pasado ao non celebrarse ningunha Asemblea non aprobamos o censo, polo que a día de hoxe, tamén constan nel varios comuneiros falecidos, e non temos constancia que aquí houbese toques de atención, salvo que como en moitos temas haxa un secretismo visceral.

La Voz de Galicia: A directiva dos comuneiros de San Xulián xustifica os cambios do censo

O novo presidente da comunidade de montes de San Xulián de Marín, Manuel Estévez, xustificou onte os cambios do censo das eleccións do domingo, alegando que se aplicaron os estatutos e que a votación é legal. Estévez admitiu que a decisión, que supuxo a eliminación da lista de case 300 comuneiros, pode parecer unha «medida drástica», pero asegurou que se tomou para evitar a disolución da entidade, e que, co paso do tempo, entenderase como «algo normal».

«O censo non se manipulou, nas asembleas nunca había quórum e a Xunta deunos unha chamada de atención», precisa Estévez.
O presidente electo explicou que ante esta situación se aplicou un artigo dos estatutos que retira a condición de comuneiro aos que somen tres faltas de asistencia ás asembleas. Con este argumento explica a redución do censo de 557 (2013) a 271 persoas. «¿Para que queremos 700 comuneiros se só veñen 80 á asemblea? Polo censo deles [a candidatura alternativa] a comunidade quedaría sen goberno». Estévez sostivo que se non se votase e renovase xa a xunta reitora, a Xunta podería asumir a xestión.

Ademais, engadiu que o censo actual non o decidiu el, senón a anterior xunta -onde era secretario- e onde se acordou a aplicación do criterio citado e insistiu en que o ex vicepresidente, que agora está entre os críticos, aceptouno. Para rematar, Estévez precisou que «dentro dun mes ábrese o censo», polo que os excluídos poden pedir a súa reincorporación.

O exvicepresidente Laureano Allariz insistiu en que ese censo non é válido porque se entregou á Xunta o 7 de novembro e a terceira asemblea, onde para el deberon contarse esas faltas, fíxose o 21 de decembro.

Nesta acta foron a máis e ousaron implicar á Xunta para deixarme quedar mal na parroquia, e lográrono!!!

Fai uns día tiven unha amena charla con un veciño que nos apreciamos mutuamente. Comezamos a falar do tema de moda: a «corrupción». E logo fixemos unha similitude de como nos trata o impresentable do presidentiño que nos desgoberna, xa que consideramos que ten secuestrada á comunidade, porque a estas alturas segue sen celebrala Asemblea Xeral Ordinaria, que estatutariamente e por Lei tiña que convocar dentro dos 6 meses do peche do exercicio económico ou o que é o mesmo, no mes de xuño; seguimos sen aprobalo censo que tiñamos que aprobar en xaneiro; e como e onde gastou os nosos cartos, que ollando o que hai, parece que son solo seus, xa que non constan aprobacións da Asemblea, e polo que sabemos, presuntamente nin polos vogais. Se isto último é grave o primeiro é moito máis, incluso penal.

E de aí pasamos a falar doutras exdirectivas, xa que tanto el coma eu non lembramos que ningunha fose tan ousada. Houbo unha que se atrasou, mais foi por forza maior e porque aínda que parece que todo o mundo o esquece, pero este amigo si que o lembra e iso que daquela non acudía ás asembleas, que houbo outro grupo crítico no que eu non estaba, que sen vir a conto puxo pexas no camiño, como impedir cubrilas dimisións sufridas como foi na de tío José do Patrón (q.e.p.d). Tanto el coma eu coincidimos que dentro do seu «analfabetismo» foi claramente o mellor presidente que tivo a comunidade.

Curiosamente foi o único ao que lle auditaron as contas. Como ían ousar facerlle o mesmo aos compañeiros de partido? a pesar de saber, tal e como se pode comprobar in situ no cemiterio, que non collen os panteóns que disque ían coller, cuxa cantidade lembra este veciño tal e como reflicte esta acta.

É certo que fun crítico coa directiva que o precedeu, mais aínda que só gañase unha demanda as outras perdinas en base as actas falseadas, testemuñas falsas e porque o xuíces non foron ao fondo da cuestión. Por iso hoxe saco esta á luz, xa que esa asemblea tamén foi usada para por aos comuneiros na miña contra, polo que non dubidaron en implicar á Xunta, aínda que na acta mencionaron ese suposto censor xurado, en realidade os censores eran eles.

Outra cousa que se «tragou» a secretaria, foi que o motivo polo que non me consideraban comuneiro, era porque non me dedicaba a agricultura, cando a maioría dos que estabamos alí por ese regra de tres, comezando polo presidente que era condutor da motobomba do Concello, non cumpríamos ese requisito. Ao lembrarllo foi cando sacaron o tema dos censores xurados. Aínda que XAMAIS se atreveron a expulsarme, ningún comuneiro ousou preguntarlles se a Xunta de Galicia lles dixo iso, como me permitían estar presente nas asembleas, para segundo eles, seguir armando «follóns»?

Cando tiven coñecemento de que constaba en acta, pedín explicacións á Xunta. Notandose claramente que eran afíns ao partido, porque non me contestaron á primeira véndose obrigados a facelo cando lles aportei a acta. Porén foron máis consecuentes que o bipartito, posto que Medio Rural, XAMAIS me contestou ao roubo que lle inflixiron a meu pai (q.e.p.d) no agro.