Os Suáres: Os Sánchez Gordillo de Galicia?

Parodiando a presentación dos candidatos e candidatas do BNG ás eleccións europeas. Chámome Francisco Calo, case toda miña laboral transcorreu na emigración e fun votante e logo militante do BNG até que descubrín que o que "predicaban" na oposición, esquecéuselles cando tocaron o poder, por iso desde que deixei o partido, non volvín a votalos..., nin volverei.

O que lle fixeron a meu pai, desde a Consellería do Medio Rural, en mans de Suárez Canal e o seu curmán Suárez Blanco desde a presidencia da Comunidade non ten nome, e non lembro na corta historia desta Democracia que alguén fose vítima de semellante atropelo e roubo, como foi "chantarlle" esa pista nese agro, arrebatándolle a madeira que tiña. Meu pai tamén foi un emigrante coma eses que polo voto, presumen de defendelos.

Na Ditadura os do bando gañador cando lle botaban o ollo a unha propiedade non tiñan máis que denunciar aos seus propietarios como roxos e por arte do "birloque", as autoridades entregábanlles todo o que tiña.

Os comunistas tamén foron moito de quedarse co que non era seu. Seguramente o "noso" presidente que presume de que foi un deles, debeulle quedar algunha remanencia. Non sei se a el ou á súa familia política lle gustaría moito que, neste caso o Concello lles expropiase parte da propiedade que teñen na Aguieira para abrir novas pistas ou facer aparcamentos.

Por si a caso que teña coidado e que non veña por aquí o señor Gordillo.

El SAT, con Sánchez Gordillo y Cañamero, ocupa una finca en la provincia de Sevilla
Sánchez Gordillo roba en un supermercado para "llevar comida al pueblo"

E para rematar, o problema desta xente é que cando quedan sen argumentos, a única saída que teñen e chamarlle fascistas aos demais. Neste caso este trabucouse, os fascistas foron os seus compañeiros, non Samuel Juarez.

Agora que tocaron o poder, todos teñen moito que calar!!

Haiche moitos «crack»

Desde logo nisto do “markenting” os excompañeiros de partido, son todo uns artistas. O malo é que crense o centro do mundo e queren facerlle crer a uns cuantos que os malos da película son os demais. Por sorte fai tempo que agora algúns sabemos apreciala diferenza entre os raposos e as galiñas.

Abaixo e incrustado no seu photoshop o GOL que nos meteron en «fora de xogo» nese AGRO, sen coñecemento e polo tanto sen permiso, cando MALDITA A HORA na que se fixeron coas rendas da Consellería do Medio Rural.

Neste caso a «CANTADA» foi dobre. Primeiro de Touriño que non soubo ou non quixo controlar ao conselleiro e este por dicirlle Amén a todo o que lle ordenaba o seu curmán: O Excelentísimo Señor presidente da Comunidade.

Dóeme dicilo, mais co PP isto non nos acontecería. OLLO non defendendo a súa política, nin os recortes que a nivel xeral aplícannos de aí que militase tantos anos no BNG, até que o poder, para min, trastornounos, se non, non entendo esta cacicada e roubo que nos fixeron, sabendo que xamais me quedaba atrás poñendo cartos para as campañas electorais ou perdendo o tempo nos mitins. E aínda que así non fose, non tiñan dereito a facernos esta SALVAXADA.

Gustaríame saber se a nivel particular alguén foi VÍTIMA de tamaña afronta militando neste ou noutros partidos e que os culpables nin dimitisen, nin se dígnanse a pedir perdón por cometer semellante cacicada?

Partidos e empresas abrindo pistas por onde lles peta?

Aquí o presidente «ilegal», se fose un home de principios, cousa que por outros feitos dubido, baixo a súa responsabilidade debería resarcirnos desta ilegalidade que nos inflixiu co visto e prace da Consellería do Medio Rural «procedendo a eliminar esta pista». DÉBENOLO!!!

Se antepoño partidos é por que cando nos inflixiron ese roubo, foi unha trama súa urdida co seu curmán, por militar ambos no BNG. Hoxe é dóeme dicilo, porque nunca votei ao PP, con este partido non pasaría.

Aproveito o slogan do seu partido na manifestación do Día da Patria, para rescatalos nosos dereitos, ou acaso os delincuentes fomos nós?

La Región: Veciños de San Vicente reclaman que se elimine unha pista

Un representante da Comunidade de Montes Veciñais en Man Común de San Vicente, Manuel Veiga Fernández, presentou un escrito no Concello de Vilamartín.

Solicita abrir expediente de urbanística na paraxe denominada Chao da Vaca, onde unha louseira abriu unha pista até un vertedoiro.

Respectar unha propiedade non é unha chapuza

Até na China, onde a Democracia brilla pola súa ausencia, o mundo foi testemuña de como unha parella de anciáns foron quen de interporse na construción dunha autoestrada nese país emerxente. E logo aquí algúns teñen os santos güevos e ovarios de acusarme de criticar esta expropiacion-ilegal, porque claro, a propiedade non era súa, nin de seu pai.

La Voz de Galicia: A expropiación que quedou en rotonda

China tennos adoitados desde tempos inmemoriais a facer proezas por todo o grande. A muralla máis longa, a maior canle artificial, a liña de tren de alta velocidade con máis quilómetros, a ponte colgante máis alto e longo, a construción do edificio máis alto en só 90 días. Agora parece querer eclipsar tamén a todos eses galegos que, paciente e creativamente, dedicaron grandes esforzos a crear con mestría chapuzas dignas de admiración.

En Wenling , o Goberno chinés propiciou unha chapuza por todo o grande cando se propuña a construír unha avenida ata a estación de tren da cidade. As autoridades non tiveron problemas para negociar coa maioría dos propietarios dos edificios da zona, pero un, Luo Baogen, fíxose o duro. Nada convencido pola compensación, moi inferior ao prezo que pagara en 2001 pola adquisición do inmoble, o dono da vivenda de cinco pisos esixiu que se respectase o seu edificio. E conseguiuno.

Incapaz de derrubar o edificio, o Goberno chinés seguiu adiante coa construción da avenida, convertendo o fogar de Luo Baogen e a súa dona nunha rotonda habitable no medio dun río de asfalto con catro carrís en cada sentido.

O caso, aínda que dos máis mediáticos, non é novo. A proba é que en China teñen incluso un nome para as vivendas que os seus propietarios se negan a abandonar: «casas cravo» («dingzihu» en chinés).

De momento, a vivenda de Luo Baogen seguirá aí cravada ata que as autoridades acepten unha compensación económica maior, que lles permita polo menos reconstruír a casa noutro lugar.

La Voz de Galicia: A gran chapuza chinesa, demolida

Xa ven, os anciáns por fin aceptaron a compensación do Estado, mentres aquí a Xunta do bipartito, non só cometeu unha grave ilegalidade, se non que se aforrou uns cartos, que seguramente e baixo o meu punto de vista, presuntamente malversaron noutras chapuzas. Porque esta pista si que foi unha autentica chapuza, co agravante de ser cometido nun país presuntamente democrático.