Cando algunha vai, eu xa veño de volta e media!!!

Endesa cede 40 hectáreas de chan para un proxecto de biomasa. Unha firma pontesa extraerá mil toneladas de residuos forestais para pilas. Segue o resto da información: aquí.

Margarita Romero Martinez: Vaia oh !!! Polo visto o monte vaise mais que o batumeee !!! que llo expliquen os do PP que se riron moito de eso e algun de Nebra tamen.

A señora Margarita debe esquecer que desde maio do ano 2007, non teño ningunha responsabilidade ao fronte da Comunidade de Montes, xa que pasei a ser un simple comuneiro, coa excepción que son o único que publicamente denuncio o caos no que está sumida a comunidade, todo o contrario da súa nora e o responsable da Asemblea Local do BNG de O Son, que levan «dous» anos sen convocar unha Asemblea Xeral, sen darnos as contas, co censo caducado e sen celebrar eleccións.

Si, fun dos que me rin cando nos soltaron o chiste «que ben no lo puideron contar o Farruco e o Manuel» sobre o monte, pola simple cuestión de ver a paralice que sofre a Comunidade, desde que está en mans dos do seu partido. Confeso que non me riría se a promesa a fixera outro partido na que os seus dirixentes non estivesen ao fronte dalgunha comunidade, porque eu si creo que o monte ben xestionado e sen intereses partidistas como pasou e pasa en Nebra, ten futuro.

Tal e como recoñece as risas foron ben sonoras, porque hasta os que estaban fora do local entraron para dentro para facer comentarios tipo: «se tivesen vergoña, estaban calados!!!» Postos a divagar como fai ela, estou ben seguro que algún que votou BNG tamén se riu... e non foi para menos.

Antes de botala lingua a pacer por que non se pregunta que fose precisamente en Caamaño onde Ánxela preside a comunidade de Montes, o BNG sufriu o máis serio revés coa perda de 90 votos, contra 36 en Nebra. Vese que alí foron máis comedidos e agardaron ao 24 para rirse de verdade, e iso tivo que doer.

Tamén os seus incondicionais ríronse cando o seu fillo criticou as cagallas dos cans no parque, porén pasóuselles un detalle por alto, ese parque non é municipal coma o do colexio e o doutras parroquias, se non que é da Comunidade. Isto pasou porque algúns que presumen de ir de listos pola vida, esquecen o que aprobaron e pediron.

Sobre isto neste enlace está o incrible petitorio que lle fixeron ao Concello para cedela canteira para o Punto Limpo: Politizando a comunidade... de novo

E sobre o negocio do toxo que lles pregunte polo que escribín e critiquei no seu día:
Aquí non interesou
Isto é eficiencia, mais logo de aprobarse, un desbotouno!!

Isto é eficiencia, mais logo de aprobarse, un desbotouno!!

Galicia Confidencial: "Galicia podería exportar abono de toxo a nivel mundial"

Entrevista a Ramón Lourido, propietario de Abonos Lourido, situada en Crecente (Pontevedra) é a única empresa que elabora abono a partir de toxo.

Como naceu Abonos Lourido?

Naceu dunha Sociedade de Transformación Agraria (SAT) formada por tres socios e adicada ás cabras, chegando a ter 600 cabezas e xa daquela comercializabamos abono de esterco de cabra. Por desavinzas entre os socios a sociedade disolveuse e entón, no ano 1996 foi cando creei Abonos Lourido, afondando no aproveitamento do toxo para abono orgánico así como a súa mestura con abono de animais.

Sodes unha empresa pioneira en Galicia no aproveitamento do toxo para a produción de materia orgánica. Como xurdiu a idea?
Son de aldea e a potencialidade fertilizante do toxo era coñecida de forma tradicional. O que descoñecía era a compostaxe, e foi a base de ensaio e erro como cheguei a compostar o toxo obtendo un ano nobre e coas mellores características, tanto para a nutrición das plantas como da estruturación do solo.

Porén, a época dourada de Abonos Lourido pasou porque nos afectou moito a crise. Chegamos a rozar unha media anual de máis de 200 hectáreas de monte de toxo, a sermos 4 traballadores e a procesar unha media anual de 15.000 metros cúbicos de toxo fresco. Sen embargo, a crise da construción tamén lle afectou a todo o sector de xardíns, plantas ornamentais e viveiros, e xa que logo tamén a nos.

Ademais, a competencia no sector nos últimos meses é brutal, con marcas brancas que ofertan sacos de 60 litros de substrato a 5 euros, cunha calidade moi inferior á nosa.

Podes explicarnos en grandes liñas como é o proceso?
Ben, nos o que facemos rozar o toxo cun tractor adaptado especialmente para este cometido. Facémolo nos meses de primavera, que é cando o toxo está máis tenro, ten máis nitróxeno e menos materia seca. No propio monte apilámolo e queda alí durante uns 5 meses descompoñéndose. Logo levámolo para a planta e facemos grandes pilas de compost que imos volteando cada mes ou mes e medio até que está maduro. Logo críbase e envásase.
Temos varias gamas de produtos que varían en función se na pila de compostaxe lle engadimos ou non abono orgánico de animais ou casca de piñeiro.
"Poderíanse crear moitos postos de traballo en Galicia valorizando o toxo para abono orgánico, pero prefírese que arda"

Que propiedades fisicoquímicas lle aporta o abono de toxo á terra? Alguén que sexa do rural sabe das propiedades do toxo e en Abonos Lourido o que fixemos unicamente foi acelerar o seu proceso de descomposición a través da compostaxe. O toxo en Galicia axuda á humidificación do solo, a darlle máis esponxosidade, mellorando a súa aireación e a súa capacidade de retención de auga.

Tedes dificultades para acceder á materia prima, ao toxo dos montes?
Non, o 99% do toxo recollémolo en montes comunais, que para nos son moito máis rendibles pola súa extensión.

Que potencial lle vedes a Galicia neste tipo de abonos a partir de toxo?
O toxo ten un mercado potencial tremendo, mesmo a nivel mundial, pero hai que explotalo. Dun saco de substrato de toxo produces hortalizas cun sabor estupendo, como os de antes. Ademais, en Galicia xogamos con vantaxe porque non hai moitas zonas do mundo onde se dea o toxo como aquí.

A labor de roza que realizades é fundamental para evitar os incendios. Vedes apoio por parte da Administración para fomentar iniciativas como a vosa?
Habería que apostar por isto e o primeiro en facelo debería ser a Administración pois é a maneira mellor de limpar os montes e evitar incendios forestais. Agora mesmo a Xunta está subvencionado o desbroce de montes. Pero non sería máis lóxico que se subvencionase preferentemente os desbroces que aproveitan esta materia para facer abono orgánico? Así crearíase máis riqueza e postos de traballo. E iso até agora ningunha Administración o contemplou.

Contemplar o desbroce do monte para obter abono a partir do toxo e combinar iso con gandería en extensivo sería a forma máis efectiva e barata de rematar cos incendios forestais en Galicia.

Relacionada: Aquí non interesou

Aquí non interesou

No seu día dixen que me parecía unha boa proposta a estudar. Anos despois presentouse o proxecto nunha asemblea. Aprobouse estudala, coa condición de invitar a Ramón a explícanolo noutra, máis morreu aí o tema.

Entrada relacionadas:
18 de decembro de 2011: Porque o dis ti...
18 de maio de 2012: Resumo asemblea 13 de maio
4 de xuño de 2012: Dúbidas dos comuneiros sobre o "negocio" cos porcos

Faro de Vigo: compostaxe sácalle partido ao seu toxo

Limpar o monte de toxo e utilizalo para crear abono é o que fai Ramón Lourido, un veciño de Rebordechán, desde hai 17 anos. A súa idea consistía en modernizar a fermentación tradicional do toxo; en lugar de en a cuadra nunha planta de compostaxe. Desde que recolle o toxo ata que o envasa a modo de substrato transcorre un ano e medio. Este proceso converteuse no seu medio de vida e á vez contribúe a previr incendios forestais.

Na parroquia de Rebordechán, en Crecente, Ramón Lourido leva dezasete anos dedicándose á produción de abono utilizando toxo como materia prima. Faio a través dun proceso biolóxico de fermentación e compostaxe.

Ramón, de 54 anos, leva toda a súa vida no campo e del logrou o seu medio de vida. En 1980 puxo en marcha, xunto a outros dous mozos, unha granxa de cabras que chegou a alcanzar as 600 unidades. En 1996 desfíxose esta sociedade e na procura dunha saída para o argueiro das cabras, xurdiu a idea. Ao vendelo a un viveiro de planta ornamental deuse conta de que había mercado para substrato para plantas.

Partindo desta vía, Ramón empezou a profundar no toxo. "Pensei que o toxo tiña moita potencialidade pero había que adaptalo ás necesidades actuais" explica Ramón. Así é como este veciño de Crecente empezou a facer abono pero, en lugar de en unha cuadra como até entón, nunha planta de compostaxe.

O seu proceso de investigación levoulle tres anos. Basicamente utiliza toxo e argueiro de animais domésticos. O proceso comeza coa roza dos terreos de comunidades de montes. Un traballo que Ramón fai gratuitamente a cambio da materia prima. "A maquinaria que teño de máis de 12 metros de longo necesita espazos grandes, non cabería en parcelas máis pequenas" explica Ramón, quen considera que "é unha simbiose perfecta". "Limpando os montes redúcese o risco de incendios e, doutra banda, foméntase a biodiversidade da flora e a fauna", explica este empresario crecentense.

Unha vez cortado o toxo, apiñase no monte, onde empeza a súa fermentación aerobia. Posteriormente, clasifícase en pilas de 500 a 800 metros cúbicos e, periodicamente, dáselle a volta para homoxeneizar o produto e activar a fermentación.

Entón, as pilas tápanse para evitar encharcamentos e infeccións por sementes. Na fermentación as pilas chegan a alcanzar os 70º de temperatura, o que permite a esterilización e hixienización dos produtos.

A maduración conclúe na nave onde se enriquece de flora microbiana. A continuación, o máis fino envasase e o groso devólvese ás pilas

Actualmente, só traballa el na empresa Abonos Lourido, pero no pasado chegaron a vivir catro persoas desta idea. Apunta que a crise tamén lle afectou porque ao construírse menos casas, tamén se crean menos xardíns que necesitan substratos, e o mesmo ao reducirse o número de xardíns públicos financiados polas administracións.

Os seus abonos a base de toxo comercialízanse en Galicia e no norte de Portugal. De feito, é especialmente valorado para os viñedos.